
RKHVV6 - Arnhemse Boys3
Ik stap op m'n splinter nieuwe elektrische Gazelle en maak me op voor een mooie ochtend. Boterhammetjes en thermoskan in de fietstas en fiets langs mijn vriendin Trudy Drijfhout die na alle verhalen bij de naaiclub van mij over jullie laaiend enthousiast werd, en zodoende mij vroeg of ze een keertje mee mocht. Een sociaal dier als ik ben kan ik al dat lekkers natuurlijk niet alleen voor mezelf houden en nam ik mijn vriendin Trudy ditmaal gezellig mee.
Op de fiets onderweg naar Huissen leg ik Trudy het belang van de wedstrijd uit die haar te wachten staat. De voorgeschiedenis met eindeloos geleuter over wedstrijdformulieren, afwezigheid, baaldagen en competitievervalsing en een weinig loyale houding van beide Huissense partijen, zo bleek achteraf. Daarbij was RKHVV een kampioenskandidaat die eerder dit seizoen geflatteerd van onze jongens hadden gewonnen en was er dus genoeg reden voor revanche. Het beloofde een hete ochtend te worden op het voetbalveld, op de fiets daarentegen was het koud en guur.
Na een klein half uurtje zijn we dan bijna aangekomen, een lange saaie weg omringd met kassen en loodsen en af en toe een trekker of susuki swift die langs scheurt. Nee, het Huissense landschap werkt weinig inspirerend en heeft dan ook logischerwijs weinig kunstenaars voortgebracht.
Eenmaal aangekomen op sportcomplex de blauwe burcht, parkeren ik en Trudy onze fietsen om onze helden te ontvangen. We gaan er lekker voor zitten, thermoskan en boterhammetjes erbij en wachten maar. Trudy houdt het niet meer en krijgt van de spanning de ene na de andere opvlieger. De eerste Arnhemse Boy komt het parkeerterrein opgereden. Onze voormalig topscorer Pieters, bij vele beter bekend als Pinus komt als eerste aangelopen. Trudy ziet onze stoere loverboy en duikt verlegen achter mij weg. Hij geeft mij drie kussen en stelt zich voor aan Trudy, niet veel later volgen de overige spelers en treft ons het zelfde gelukkige lot. Ook Captain Clayton laat ons als trouwe supporters niet in de kou zitten en verwelkomt ons met een charmante handkus en knipoog en vraagt niet veel later het telefoonnummer aan Trudy. Terwijl onze helden zich klaar maken voor de wedstrijd, evalueer ik met Trudy haar eerste ontmoeting. Ze vind het geweldig en is zo trots als een pauw met al die aandacht van die leuke jongens. Wat minder vond ze dat kleine mannetje met brilletje en Brabants accent dat direct aan haar borsten ging zitten, en die jongen die wat later aankwam scheuren om vervolgens in een Schweinsteiger shirt tegen haar gloednieuwe Gazelle moest pissen.
Ach het zijn jonge honden he roep ik, en lopen rond half 10 richting het veld.
Klaar voor de wedstrijd. Lijer Boris roept nog even zijn mannen bij elkaar om de opstelling en tactiek te bespreken. Marc in de goal Mike, Clayton, Bart en Joris achterin. Joshua, Menno, Bleum en Boris op het middenveld Pines en Jasper voorin. Geconcentreerd verdedigen en geduldig wachten op een kans.
Het strijdplan werd vanaf minuut 1 goed uitgevoerd, de tegenstander laten opkomen tot op de eigen helft en dan druk zetten. Laat de tegenstander maar voetballen, een rol waar RKHVV vanochtend veel moeite mee had. Mede dankzij het hobbelige veld en het goed druk zetten en het onderscheppen van slappe balletjes kwamen de boys steeds meer in de wedstrijd. En waren er kansjes over en weer. RKHVV had een licht overwicht maar waren onzorgvuldig in de afronding vaak werd er ruim over en naast geschoten en de enkele bal op goal werd goed gepareerd door goalie Marc. Arnhemse Boys was in de hoogste staat van paraatheid, Joris en Mike dekte de flanken goed af. En in het centrum werd het territorium verdedigd door Menno, Bart en Captain Clay. Aanvallend konden we gaande de eerste helft steeds meer inbrengen en kleine kansjes werden gecreeerd. De aanvallende linie speelde goed en na goed samenspel was de grootste kans tot nu toe dan ook voor de gasten. Na een mooie solo van Schoen greep de Huissense keeper goed in en bleef het 0-0. RKHVV had moeite na deze eerste Arnhemse aanvalsgolf om zich te herpakken, kleine kansjes stapelde zich op.
Tot overmaat van ramp kwam de kampioenskandidaat zelfs op achterstand. Nadat Boris op randje 16 werd gevloerd, ging hij zelf achter de bal staan. En wist de Lijer vanaf 20 meter de bal prachtig langs de muur de verre hoek in te krullen. De vreugde was enorm en de keeper kansloos. Ik en Trudy vielen elkaar in de armen van geluk. 0-1
Het spel golfde op en neer en de duels werden langzaam aan harder van karakter aan het einde van de eerste helft. Na 40 minuten spelen krijgen de Huissenaren een strafschop toegewezen. Een samenloop van vervelende omstandigheden: Miscommunicatie tussen keeper en Mike waarop vervolgens Bart niet de bal, maar een Huissenaar de 16 uit schopt. Penalty 1-1 en rust.
In de rust heerste er ook redelijke rust, wel werden beide doelpunten even besproken en gaf Mike aan graag te wisselen met Jesse. De thee werd opgedronken en leidsman Buurman gaf het seintje dat de tweede helft kon beginnen. De Boys liepen de kleedkamer uit en donkere wolken trokken letterlijk over de Blauwe Burcht, de gevoelstempratuur daalde een paar graden en de tweede helft kon beginnen. Het klimaat sloeg figuurlijk over op de 2e helft. Het aantal overtredingen, praatjes en verwijten steeg in de 2e helft aanzienlijk. Het was duidelijk dat beide partijen er alles aan deden om punten te pakken vanmiddag. Strijd in de puurste en tevens ruimste vorm van het woord. Slidings, schopjes, praatjes, scheldpartijen, kansen, fluitsignaal. De scheidsrechter heeft alle moeite om deze chaotische tweede helft nog enigszins te volgen. Tussen alle strijd door wordt Pines nog twee keer goed voor goal gezet door Schoentje maar helaas, was zijn linker vandaag niet gelukkig en bleef de keeper goed naar de bal kijken.
Het eindoffensief was wederom voor RKHVV, de boys groeven zich in en hoopte op een snelle uitbraak. De Akkermannetjes hielden na wat opstart problemen de rechterflank goed gedekt. Ook elders wist men de concentratie goed vast te houden, een spaarzaam slordigheidje was dan ook direct een kans voor de Huissense opponent. Met nog een kwartier te spelen wordt de druk van de blauw-witten te groot en lijkt het doek te vallen voor onze jongens. Trudy en ik zoeken troost bij elkaar als wij zien hoe de scheidrechter met sterk deviant-gedrag de bal op de stip legt. In slomo lijken tijdens deze scrimmage alles en iedereen over elkaar te vallen. Koprol, Ippon, Yuko, duwtje en een handsbal in de kruising. Bal wederom op de stip. De penalty an sich viel weinig over te protesteren maar het had nooit zo ver kunnen komen. De ene overtreding na de andere ging aan deze penalty vooraf. De scheidsrechter had behalve z’n fluit ook z’n goedwies kapot vanochtend.
Trudy en ik zaten ons te verbijten langs de kant van het veld en zagen de bui al hangen. De maker van Huissens eerste goal, ging voor de tweede keer vanaf elf meter schieten. Voordat hij zijn aanloop kon gaan maken werden alle vormen van psychologische oorlogsvoering uit de kast gehaald. Bruce Grobbelaar, Hans van Breukelen, Dudek en Jose Mourinho voerde de druk op tot ongekende hoogte met Joris als gangmaker.
Scheidsrechter Buurman blaast op zijn fluitje. De tijd stond even stil, aanloop, schot…. MIS! Prachtige redding van Marc die naar rechts duikt en de bal knap uit de hoek plukt. Het plezier is enorm helemaal als in de rebound de bal voorlangs wordt geschoten. Maar het geluk is van korte duur als de scheidsrechter vervolgens definitief zijn stempel op de wedstrijd wilt drukken. Rode kaart voor Clayton vanwege commentaar op de leiding. Lekker voor je! Of woorden van gelijke strekking aldus Kleedje. De vlam vliegt in de pan en het ongeloof is groot. Ons Antilliaans knuffelbeertje veranderd in een Neger des Hells, maar na de scheidsrechter zijn keuze heeft onderbouwt met wat onverstaanbaar gemompel zit er voor de Captain niks anders op dan het veld te verlaten.
Pique en Puyol worden achterin gepositioneerd en de muur wordt dichtgetimmerd. Pique haalt nog twee ballen van de lijn terwijl Puyol nog met een sliding een schot weet te keren. Alle zeilen worden bijgezet en iedereen loopt zich het snot voor de ogen. Billenknijpend verstrijken de laatste minuten en blijft het 1-1. Een fantastische en super resultaat. Ik en Trudy omhelzen elkaar en janken van geluk, wat fantastisch knap van onze kanjers en knijpen elkaar in de wang van ongeloof!
Ook op het veld lopen onze jongens er als de morele winnaar bij in deze prachtige 1-1 wedstrijd.
Het is eigenlijk onbegonnen zaak om een man of the match aan te wijzen in een wedstrijd als deze. Je doet gauw het hele team te kort door 1 iemand te benoemen.
Maar na kort overleg hebben Trudy en ik besloten om onze Mighty Marc te benoemen als man of the match. Letterlijk voor de poorten van de hel weggeplukt. Bedankt en chapeau Marc, je hebt nog wat van ons te goed

Xxx
Een hele trotse Esther en Trudy